ZACHOWANIA LĘKOWE

Warunkowanie strachu jest zatem znakomitą techniką ekspe­rymentalną do badania, w jaki sposób mózg kieruje reakcjami lę­kowymi lub obronnymi. Można z niej korzystać przy badaniu całej gromady. Można dokładnie określić i kontrolować bodźce, a układ sensoryczny przetwarzający bodziec warunkowy wykorzystać jako punkt wyjścia dla prześledzenia dróg nerwowych w mózgu, który­mi przekazywane są impulsy wyzwalające te reakcje. Uczenie się strachu przebiega bardzo szybko, a jego rezultaty są niezmiernie trwałe. Warunkowanie strachu można wykorzystać w badaniach sposobów przetwarzania przez mózg warunkowego bodźca lękowe­go i sposobów kierowania łączącymi się z nim reakcjami obronnymi. Można je również wykorzystać do poznania mechanizmów kodo­wania, przechowywania i odtwarzania wspomnień emocjonalnych ludzi — mechanizmów leżących u podłoża uświadamia­nego sobie strachu.Warunkowanie strachu nie jest jedyną metodą studiowania zachowań lękowych i może nie być właściwym modelem wszyst­kich zjawisk, które określane są terminem „strach”. Mimo to, okazuje zupełnie dobrym i dość uniwersalnym modelem zacho­wań lękowych i jest z powodzeniem wykorzystywane do śledzenia dróg mózgowych. Być może nie wyjaśni nam wszystkiego, co po­winniśmy wiedzieć o strachu, ale jest znakomitą metodą na początek.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *