ISTOTA KONCEPCJI

Istotę koncepcji Hebba najlepiej chyba oddaje często cytowane po­wiedzenie „komórki, które razem się aktywują ze sobą się zespa­lają”.  Przez wiele lat uważano hipotezę Hebba za ciekawą, ale poz­bawioną podstaw próbę wytłumaczenia tego, w jaki sposób prze­biega uczenie się. Brakowało jednak potwierdzonych naukowo faktów. I oto na początku lat siedemdziesiątych pojawiły się fakty niezbędne, aby koncepcja stała się akceptowaną teorią mechaniz­mów uczenia się. Dostarczyła ich prowadzona przez Tima Blissa Terje L0mo seria badań nad funkcjami synaptycznymi w hipo­kampie.W owym czasie wiadomo było, że drażnienie elektryczne drogi nerwowej łączącej obszary przejściowej kory z hipokampem wyz­wala w nim aktywność neuronów. Poziom tej aktywności można mierzyć jako reakcję nerwową zwaną potencjałem pola, odzwier­ciedlającą łączną reakcję synaptyczną różnych komórek hipokam­pa pobudzonych przez ten bodziec. Bliss i L0mo wykazali, że wiel­kość potencjału pola, a zatem stopień reakcji synaptycznej, można zwiększyć za pomocą prostego zabiegu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *