DWIE KOMÓRKI NERWOWE

Zakończenie, zwane też synaptycznym, uwalnia związek chemiczny, zwany przekaźnikiem, który przepływa przez szczelinę synaptyczną i wiąże się z molekułami receptorów (wytwarzanymi w celu przechwycenia tej konkretnej sybstancji), znajdującymi się na dendrycie neuronu odbierającego. Jeśli z receptorami neuronu odbierającego zwiąże się wystarczająca ilość przekaźnika, to wyzwa­la on impulsy elektryczne, które przepływają przez jego akson do następnego neuronu i tak dalej.W 1949 roku Donald Hebb, wielki psycholog kanadyjski, przed­stawił hipotezę wyjaśniającą, w jaki sposób odbywać się może ucze­nie się na poziomie synaptycznym. Wyobraźmy sobie dwie ko­mórki nerwowe X i Y, które są anatomicznie połączone ze sobą, ale mają słabe kontakty synaptyczne, to znaczy jeśli komórka X zosta­nie pobudzona, mogłaby również potencjalnie zostać pobudzona komórka Y, ale nie dochodzi do tego. Jeśli jednak przy jakiejś oka­zji Y zostanie pobudzona, gdy dotrą do niej impulsy z X, coś się między nimi dzieje — tworzy się więź funkcjonalna. W rezultacie gdy następnym razem X wyśle impulsy, wzrośnie prawdopodobień­stwo, że zrobi to również Y. Wzmocnione w ten sposób połączenie między dwoma komórkami nazywa się obecnie synapsą Hebba.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *